2026-11-14, Sobota, Rok A, II, XXXII Tydzień zwykły
3 J 5-8
Czytanie z Trzeciego Listu Świętego Jana Apostoła<br><br>Ty, umiłowany Gajusie, postępujesz w duchu wiary, gdy pomagasz braciom, a zwłaszcza przybywającym skądinąd. Oni to zaświadczyli o twej miłości wobec Kościoła; dobrze uczynisz, zaopatrując ich na drogę, zgodnie z wolą Boga. Przecież wyruszyli w drogę dla imienia Jego, nie przyjmując niczego od pogan. Powinniśmy zatem gościć takich ludzi, aby wspólnie z nimi pracować dla prawdy.
Ps 112 (111), 1b-2. 3-4. 5-6 (R.: por. 1b)
Błogosławiony ten, kto służy Panu <br>Albo: Alleluja<br><br>Błogosławiony człowiek, który służy Panu * <br>i wielką radość znajduje w Jego przykazaniach. <br>Potomstwo jego będzie potężne na ziemi, * <br>dostąpi błogosławieństwa pokolenie prawych.<br><br>Błogosławiony ten, kto służy Panu <br>Albo: Alleluja<br><br>Dobrobyt i bogactwo będą w jego domu, * <br>a jego sprawiedliwość będzie trwała zawsze. <br>On wschodzi w ciemnościach jak światło dla prawych, * <br>łagodny, miłosierny i sprawiedliwy.<br><br>Błogosławiony ten, kto służy Panu <br>Albo: Alleluja<br><br>Dobrze się wiedzie człowiekowi, który z litości pożycza * <br>i swoimi sprawami zarządza uczciwie. <br>Sprawiedliwy nigdy się nie zachwieje * <br>i pozostanie w wiecznej pamięci.<br><br>Błogosławiony ten, kto służy Panu <br>Albo: Alleluja
2 Tes 2, 14
Alleluja, alleluja, alleluja<br><br>Bóg wezwał nas przez Ewangelię, <br>abyśmy dostąpili chwały Pana naszego, Jezusa Chrystusa.<br><br>Alleluja, alleluja, alleluja
Łk 18, 1-8
Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza<br><br>Jezus opowiedział swoim uczniom przypowieść o tym, że zawsze powinni się modlić i nie ustawać: «W pewnym mieście żył sędzia, który Boga się nie bał i nie liczył się z ludźmi.<br><br>W tym samym mieście żyła wdowa, która przychodziła do niego z prośbą: „Obroń mnie przed moim przeciwnikiem!” Przez pewien czas nie chciał; lecz potem rzekł do siebie: „Chociaż Boga się nie boję ani z ludźmi się nie liczę, to jednak, ponieważ naprzykrza mi się ta wdowa, wezmę ją w obronę, żeby nie nachodziła mnie bez końca i nie zadręczała mnie”».<br><br>I Pan dodał: «Słuchajcie, co mówi ten niesprawiedliwy sędzia. A Bóg, czyż nie weźmie w obronę swoich wybranych, którzy dniem i nocą wołają do Niego, i czy będzie zwlekał w ich sprawie? Powiadam wam, że prędko weźmie ich w obronę. Czy jednak Syn Człowieczy znajdzie wiarę na ziemi, gdy przyjdzie?»
2026-11-15, Niedziela, Rok A, II, XXXIII Tydzień zwykły
Prz 31, 10-13. 19-20. 30-31
Czytanie z Księgi Przysłów<br><br>Niewiastę dzielną kto znajdzie? Jej wartość przewyższa perły. Serce małżonka jej ufa, na zyskach mu nie zbywa; nie czyni mu źle, ale dobrze przez wszystkie dni jego życia. O wełnę i len się stara, pracuje starannie rękami. Swe ręce wyciąga po kądziel, jej palce chwytają wrzeciono. Otwiera dłoń ubogiemu, do nędzarza wyciąga swe ręce. Kłamliwy wdzięk i marne jest piękno: chwalić należy niewiastę, co boi się Pana. Uznajcie owoce jej rąk, niech w bramie sławią jej czyny.
Ps 128 (127), 1b-2. 3. 4-5 (R.: 1b)
Szczęśliwy człowiek, który służy Panu<br><br>Szczęśliwy człowiek, który służy Panu * <br>i chodzi Jego drogami. <br>Będziesz spożywał owoc pracy rąk swoich, * <br>szczęście osiągniesz i dobrze ci będzie.<br><br>Szczęśliwy człowiek, który służy Panu<br><br>Małżonka twoja jak płodny szczep winny * <br>w zaciszu twego domu. <br>Synowie twoi jak oliwne gałązki * <br>dokoła twego stołu.<br><br>Szczęśliwy człowiek, który służy Panu<br><br>Tak będzie błogosławiony człowiek, * <br>który służy Panu. <br>Niech cię z Syjonu Pan błogosławi † <br>i obyś oglądał pomyślność Jeruzalem * <br>przez wszystkie dni twego życia.<br><br>Szczęśliwy człowiek, który służy Panu
1 Tes 5, 1-6
Czytanie z Pierwszego Listu Świętego Pawła Apostoła do Tesaloniczan<br><br>Nie potrzeba wam, bracia, pisać o czasach i chwilach, sami bowiem dokładnie wiecie, że dzień Pański przyjdzie tak jak złodziej w nocy.<br><br>Kiedy bowiem będą mówić: «Pokój i bezpieczeństwo» – tak niespodzianie przyjdzie na nich zagłada, jak bóle na brzemienną, i nie umkną. Ale wy, bracia, nie jesteście w ciemnościach, aby ów dzień miał was zaskoczyć jak złodziej. Wszyscy wy bowiem jesteście synami światłości i synami dnia. Nie jesteśmy synami nocy ani ciemności. Nie śpijmy przeto jak inni, ale czuwajmy i bądźmy trzeźwi.
J 15, 4a. 5b
Alleluja, alleluja, alleluja<br><br>Trwajcie we Mnie, a Ja w was trwać będę. <br>Kto trwa we Mnie, przynosi owoc obfity.<br><br>Alleluja, alleluja, alleluja
Mt 25, 14-30
Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza<br><br>Jezus opowiedział swoim uczniom następującą przypowieść:<br><br>«Podobnie jest z królestwem niebieskim jak z pewnym człowiekiem, który mając się udać w podróż, przywołał swoje sługi i przekazał im swój majątek. Jednemu dał pięć talentów, drugiemu dwa, trzeciemu jeden, każdemu według jego zdolności, i odjechał. Zaraz ten, który otrzymał pięć talentów, poszedł, puścił je w obieg i zyskał drugie pięć. Tak samo i ten, który dwa otrzymał; on również zyskał drugie dwa. Ten zaś, który otrzymał jeden, poszedł i, rozkopawszy ziemię, ukrył pieniądze swego pana.<br><br>Po dłuższym czasie powrócił pan owych sług i zaczął rozliczać się z nimi.<br><br>Wówczas przyszedł ten, który otrzymał pięć talentów. Przyniósł drugie pięć i rzekł: „Panie, przekazałeś mi pięć talentów, oto drugie pięć talentów zyskałem”. Rzekł mu pan: „Dobrze, sługo dobry i wierny! Byłeś wierny w rzeczach niewielu, nad wieloma cię postawię: wejdź do radości twego pana!”<br><br>Przyszedł również i ten, który otrzymał dwa talenty, mówiąc: „Panie, przekazałeś mi dwa talenty, oto drugie dwa talenty zyskałem”. Rzekł mu pan: „Dobrze, sługo dobry i wierny! Byłeś wierny w rzeczach niewielu, nad wieloma cię postawię: wejdź do radości twego pana!”<br><br>Przyszedł i ten, który otrzymał jeden talent, i rzekł: „Panie, wiedziałem, że jesteś człowiekiem twardym: żniesz tam, gdzie nie posiałeś, i zbierasz tam, gdzie nie rozsypałeś. Bojąc się więc, poszedłem i ukryłem twój talent w ziemi. Oto masz swoją własność!” Odrzekł mu pan jego: „Sługo zły i gnuśny! Wiedziałeś, że żnę tam, gdzie nie posiałem, i zbieram tam, gdzie nie rozsypałem. Powinieneś więc był oddać moje pieniądze bankierom, a ja po powrocie byłbym z zyskiem odebrał swoją własność. Dlatego odbierzcie mu ten talent, a dajcie temu, który ma dziesięć talentów. Każdemu bowiem, kto ma, będzie dodane, tak że nadmiar mieć będzie. Temu zaś, kto nie ma, zabiorą nawet to, co ma. A sługę nieużytecznego wyrzućcie na zewnątrz – w ciemności! Tam będzie płacz i zgrzytanie zębów”».<br><br><i>Wersja krótsza (Mt 25, 14-15. 19-21)</i><br><br>Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza<br><br>Jezus opowiedział swoim uczniom następującą przypowieść:<br><br>«Podobnie jest z królestwem niebieskim jak z pewnym człowiekiem, który mając się udać w podróż, przywołał swoje sługi i przekazał im swój majątek. Jednemu dał pięć talentów, drugiemu dwa, trzeciemu jeden, każdemu według jego zdolności, i odjechał.<br><br>Po dłuższym czasie powrócił pan owych sług i zaczął rozliczać się z nimi.<br><br>Wówczas przyszedł ten, który otrzymał pięć talentów. Przyniósł drugie pięć i rzekł: „Panie, przekazałeś mi pięć talentów, oto drugie pięć talentów zyskałem”. Rzekł mu Pan: „Dobrze, sługo dobry i wierny! Byłeś wierny w rzeczach niewielu, nad wieloma cię postawię: wejdź do radości twego Pana!”»
2026-11-16, Poniedziałek, Rok A, II, Dzień Powszedni albo rocznica poświęcenia rzymskich bazylik św. Piotra i Pawła, apostołów albo wspomnienie św. Małgorzaty Szkockiej albo wspomnienie św. Gertrudy, dziewicy
Ap 1, 1-4; 2, 1-5a
Czytanie z Apokalipsy Świętego Jana Apostoła<br><br>Objawienie Jezusa Chrystusa, które dał Mu Bóg, aby ukazać swym sługom, co musi stać się niebawem i co On, wysławszy swojego anioła, oznajmił przez niego za pomocą znaków słudze swojemu, Janowi. Ten poświadcza, że słowem Bożym i świadectwem Jezusa Chrystusa jest wszystko, co widział. Błogosławiony, który odczytuje, i ci, którzy słuchają słów proroctwa, a strzegą tego, co w nim napisane, bo chwila jest bliska.<br><br>Jan do siedmiu Kościołów, które są w Azji: «Łaska wam i pokój od Tego, Który jest i Który był, i Który przychodzi, i od siedmiu Duchów, które są przed Jego tronem.<br><br>Usłyszałem Pana mówiącego do mnie: Aniołowi Kościoła w Efezie napisz: To mówi Ten, który trzyma siedem gwiazd w prawej ręce, Ten, który się przechadza wśród siedmiu złotych świeczników: Znam twoje czyny: trud i twoją wytrwałość, i to, że złych nie możesz znieść i że próbie poddałeś tych, którzy zwą samych siebie apostołami, a nimi nie są, i że ich znalazłeś kłamcami. Ty masz wytrwałość, i zniosłeś cierpienie dla imienia mego – niezmordowany.<br><br>Ale mam przeciw tobie to, że odstąpiłeś od twej pierwotnej miłości. Pamiętaj więc, skąd spadłeś, i nawróć się, i poprzednie czyny podejmij!»
Ps 1, 1-2. 3. 4 i 6 (R.: por. Ap 2, 7b)
Zwycięzcy podam owoc z drzewa życia<br><br>Szczęśliwy człowiek, który nie idzie za radą występnych, † <br>nie wchodzi na drogę grzeszników * <br>i nie zasiada w gronie szyderców, <br>lecz w Prawie Pańskim upodobał sobie * <br>i rozmyśla nad nim dniem i nocą.<br><br>Zwycięzcy podam owoc z drzewa życia<br><br>On jest jak drzewo zasadzone nad płynącą wodą, * <br>które wydaje owoc w swoim czasie. <br>Liście jego nie więdną, * <br>a wszystko, co czyni, jest udane.<br><br>Zwycięzcy podam owoc z drzewa życia<br><br>Co innego grzesznicy: * <br>są jak plewa, którą wiatr rozmiata. <br>Albowiem droga sprawiedliwych jest Panu znana, * <br>a droga występnych zaginie.<br><br>Zwycięzcy podam owoc z drzewa życia
J 8, 12
Alleluja, alleluja, alleluja<br><br>Ja jestem światłością świata, <br>kto idzie za Mną, będzie miał światło życia.<br><br>Alleluja, alleluja, alleluja
Łk 18, 35-43
Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza<br><br>Kiedy Jezus przybliżał się do Jerycha, jakiś niewidomy siedział przy drodze i żebrał. Gdy usłyszał przeciągający tłum, wypytywał się, co to się dzieje. Powiedzieli mu, że Jezus z Nazaretu przechodzi.<br><br>Wtedy zaczął wołać: «Jezusie, Synu Dawida, ulituj się nade mną!» Ci, co szli na przedzie, nastawali na niego, żeby umilkł. Lecz on jeszcze głośniej wołał: «Jezusie, Synu Dawida, ulituj się nade mną!»<br><br>Jezus przystanął i kazał przyprowadzić go do siebie.<br><br>A gdy się przybliżył, zapytał go: «Co chcesz, abym ci uczynił?»<br><br>On odpowiedział: «Panie, żebym przejrzał».<br><br>Jezus mu odrzekł: «Przejrzyj, twoja wiara cię uzdrowiła».<br><br>Natychmiast przejrzał i szedł za Nim, wielbiąc Boga. Także cały lud, który to widział, oddał chwałę Bogu.
2026-11-17, Wtorek, Rok A, II, Wspomnienie św. Elżbiety Węgierskiej, zakonnicy
Ap 3, 1-6. 14-22
Czytanie z Apokalipsy Świętego Jana Apostoła<br><br>Ja, Jan, usłyszałem Pana mówiącego do mnie:<br><br>«Aniołowi Kościoła w Sardes napisz: To mówi Ten, co ma siedem Duchów Boga i siedem gwiazd: Znam twoje czyny: masz imię, które mówi, że żyjesz, a jesteś umarły. Stań się czujnym i umocnij resztę, która miała umrzeć, bo nie znalazłem twych czynów doskonałymi wobec mego Boga. Pamiętaj więc, jak wziąłeś i usłyszałeś, tak strzeż tego i nawróć się! Jeśli więc czuwać nie będziesz, przyjdę jak złodziej, i nie poznasz, o której godzinie przyjdę do ciebie.<br><br>Lecz w Sardes masz kilka osób, co swoich szat nie splamiły; będą chodzić ze mną w bieli, bo godne są tego. Tak szaty białe przywdzieje zwycięzca, i z księgi życia imienia jego nie wymażę. I wyznam imię jego przed moim Ojcem i Jego aniołami.<br><br>Kto ma uszy, niechaj posłyszy, co mówi Duch do Kościołów.<br><br>Aniołowi Kościoła w Laodycei napisz: To mówi Amen, Świadek wierny i prawdomówny, Początek stworzenia Bożego: Znam twoje czyny, że ani zimny, ani gorący nie jesteś. Obyś był zimny albo gorący! A tak, skoro jesteś letni i ani gorący, ani zimny, chcę cię wyrzucić z mych ust.<br><br>Ty bowiem mówisz: „Jestem bogaty” i „wzbogaciłem się”, i „niczego mi nie potrzeba”, a nie wiesz, że to ty jesteś nieszczęsny i godzien litości, i biedny, i ślepy, i nagi. Radzę ci nabyć u mnie złota w ogniu oczyszczonego, abyś się wzbogacił, i białe szaty, abyś się przyodział, i by nie ujawniła się haniebna twa nagość, oraz balsamu do namaszczenia twych oczu, byś widział.<br><br>Ja wszystkich, których kocham, karcę i ćwiczę. Bądź więc gorliwy i nawróć się!<br><br>Oto stoję u drzwi i kołaczę: jeśli ktoś posłyszy mój głos i drzwi otworzy, wejdę do niego i będę z nim wieczerzał, a on ze Mną. Zwycięzcy dam zasiąść ze Mną na moim tronie, jak i Ja zwyciężyłem i zasiadłem z mym Ojcem na Jego tronie.<br><br>Kto ma uszy, niechaj posłyszy, co mówi Duch do Kościołów».
Ps 15 (14), 1b-2. 3 i 4b. 4c-5 (R.: por. Ap 3, 21a)
Zwycięzca ze Mną zasiądzie na tronie<br><br>Kto będzie przebywał w Twym przybytku, Panie, * <br>kto zamieszka na Twej górze świętej? <br>Ten, kto postępuje nienagannie, działa sprawiedliwie * <br>i mówi prawdę w swym sercu.<br><br>Zwycięzca ze Mną zasiądzie na tronie<br><br>Kto swym językiem oszczerstw nie głosi, * <br>kto nie czyni bliźniemu nic złego <br>i nie ubliża swoim sąsiadom, * <br>ale szanuje tego, który oddaje cześć Bogu.<br><br>Zwycięzca ze Mną zasiądzie na tronie<br><br>Kto dotrzyma przysięgi niekorzystnej dla siebie, * <br>kto nie daje swych pieniędzy na lichwę <br>i nie da się przekupić przeciw niewinnemu. * <br>Kto tak postępuje, nigdy się nie zachwieje.<br><br>Zwycięzca ze Mną zasiądzie na tronie
1 J 4, 10b
Alleluja, alleluja, alleluja<br><br>Bóg pierwszy nas umiłował i posłał swojego Syna <br>jako ofiarę przebłagalną za nasze grzechy.<br><br>Alleluja, alleluja, alleluja
Łk 19, 1-10
Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza<br><br>Jezus wszedł do Jerycha i przechodził przez miasto. A pewien człowiek, imieniem Zacheusz, który był zwierzchnikiem celników i był bardzo bogaty, chciał koniecznie zobaczyć Jezusa, któż to jest, ale sam nie mógł z powodu tłumu, gdyż był niskiego wzrostu. Pobiegł więc naprzód i wspiął się na sykomorę, aby móc Go ujrzeć, tamtędy bowiem miał przechodzić.<br><br>Gdy Jezus przyszedł na to miejsce, spojrzał w górę i rzekł do niego: «Zacheuszu, zejdź prędko, albowiem dziś muszę się zatrzymać w twoim domu». Zszedł więc z pośpiechem i przyjął Go rozradowany. A wszyscy, widząc to, szemrali: «Do grzesznika poszedł w gościnę».<br><br>Lecz Zacheusz stanął i rzekł do Pana: «Panie, oto połowę mego majątku daję ubogim, a jeśli kogoś w czymś skrzywdziłem, zwracam poczwórnie».<br><br>Na to Jezus rzekł do niego: «Dziś zbawienie stało się udziałem tego domu, gdyż i on jest synem Abrahama. Albowiem Syn Człowieczy przyszedł odszukać i zbawić to, co zginęło».
2026-11-18, Środa, Rok A, II, Wspomnienie bł. Karoliny Kózkówny, dziewicy i męczennicy
Ap 4, 1-11
Czytanie z Apokalipsy Świętego Jana Apostoła<br><br>Ja, Jan, ujrzałem: oto drzwi otwarte w niebie, a głos, ów pierwszy, jaki usłyszałem, jak gdyby trąby rozmawiającej ze mną, powiedział: «Wstąp tutaj, a to ci ukażę, co potem musi się stać». Doznałem natychmiast zachwycenia: A oto w niebie stał tron i na tronie Ktoś zasiadał.<br><br>A Zasiadający był podobny z wyglądu do jaspisu i do krwawnika, a tęcza dokoła tronu – podobna z wyglądu do szmaragdu. Dokoła tronu – dwadzieścia cztery trony, a na tronach dwudziestu czterech siedzących Starców, odzianych w białe szaty, a na ich głowach złote wieńce. A z tronu wychodzą błyskawice i głosy, i gromy, i płonie przed tronem siedem lamp ognistych, które są siedmiu Duchami Boga.<br><br>Przed tronem – niby szklane morze podobne do kryształu, a pośrodku tronu i dokoła tronu cztery Istoty żyjące, pełne oczu z przodu i z tyłu: pierwsza Istota żyjąca podobna do lwa, druga Istota żyjąca podobna do cielca, trzecia Istota żyjąca mająca twarz jak gdyby ludzką i czwarta Istota żyjąca podobna do orła w locie.<br><br>Cztery Istoty żyjące – a każda z nich ma po sześć skrzydeł – dokoła i wewnątrz są pełne oczu, i bez wytchnienia mówią dniem i nocą: Święty, Święty, Święty, Pan Bóg wszechmogący, Który był i Który jest, i Który przychodzi. A ilekroć Istoty żyjące oddadzą chwałę i cześć, i dziękczynienie Zasiadającemu na tronie, Żyjącemu na wieki wieków, upada dwudziestu czterech Starców przed Zasiadającym na tronie i oddają pokłon Żyjącemu na wieki wieków, i rzucają przed tron wieńce swe, mówiąc: «Godzien jesteś, Panie i Boże nasz, odebrać chwałę i cześć, i moc, bo Ty stworzyłeś wszystko, a z woli Twojej istniało to i zostało stworzone».
Ps 150, 1b-2. 3-4. 5-6a (R.: por. Ap 4, 8b)
Bóg wszechmogący jest po trzykroć Święty<br><br>Chwalcie Boga w Jego świątyni, * <br>chwalcie na ogromnym Jego nieboskłonie. <br>Chwalcie Go za potężne Jego dzieła, * <br>chwalcie za niezmierzoną wielkość Jego.<br><br>Bóg wszechmogący jest po trzykroć Święty<br><br>Chwalcie Go dźwiękiem rogu, * <br>chwalcie na harfie i cytrze. <br>Chwalcie Go bębnem i tańcem, * <br>chwalcie na strunach i flecie.<br><br>Bóg wszechmogący jest po trzykroć Święty<br><br>Chwalcie Go na dźwięcznych cymbałach, * <br>chwalcie na cymbałach brzęczących. <br>Wszystko, co żyje, * <br>niechaj chwali Pana.<br><br>Bóg wszechmogący jest po trzykroć Święty
J 15, 16
Alleluja, alleluja, alleluja<br><br>Nie wy Mnie wybraliście, ale Ja was wybrałem, <br>abyście szli i owoc przynosili.<br><br>Alleluja, alleluja, alleluja
Łk 19, 11-28
Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza<br><br>Jezus opowiedział przypowieść, ponieważ był blisko Jeruzalem, a oni myśleli, że królestwo Boże zaraz się zjawi.<br><br>Mówił więc: «Pewien człowiek szlachetnego rodu udał się do dalekiego kraju, aby uzyskać dla siebie godność królewską i wrócić. Przywołał więc dziesięciu sług swoich, dał im dziesięć min i rzekł do nich: „Obracajcie nimi, aż wrócę”. Ale jego współobywatele nienawidzili go i wysłali za nim poselstwo z oświadczeniem: „Nie chcemy, żeby ten królował nad nami”.<br><br>Gdy po otrzymaniu godności królewskiej wrócił, kazał przywołać do siebie te sługi, którym dał pieniądze, aby się dowiedzieć, co każdy zyskał.<br><br>Stawił się więc pierwszy i rzekł: „Panie, twoja mina przysporzyła dziesięć min”. Odpowiedział mu: „Dobrze, sługo dobry; ponieważ w drobnej rzeczy okazałeś się wierny, sprawuj władzę nad dziesięciu miastami”.<br><br>Także drugi przyszedł i rzekł: „Panie, twoja mina przyniosła pięć min”. Temu też powiedział: „I ty miej władzę nad pięciu miastami”.<br><br>Następny przyszedł i rzekł: „Panie, oto twoja mina, którą trzymałem zawiniętą w chustce. Lękałem się bowiem ciebie, bo jesteś człowiekiem surowym: bierzesz, czego nie położyłeś, i żniesz, czego nie posiałeś”. Odpowiedział mu: „Według słów twoich sądzę cię, zły sługo! Wiedziałeś, że jestem człowiekiem surowym: biorę, gdzie nie położyłem, i żnę, gdzie nie posiałem. Czemu więc nie dałeś moich pieniędzy do banku? A ja po powrocie byłbym je z zyskiem odebrał”.<br><br>Do obecnych zaś rzekł: „Zabierzcie mu minę i dajcie temu, który ma dziesięć min”.<br><br>Odpowiedzieli mu: „Panie, ma już dziesięć min”.<br><br>„Powiadam wam: Każdemu, kto ma, będzie dodane; a temu, kto nie ma, zabiorą nawet to, co ma. Tych zaś przeciwników moich, którzy nie chcieli, żebym panował nad nimi, przyprowadźcie tu i pościnajcie w moich oczach”».<br><br>Po tych słowach szedł naprzód, zdążając do Jerozolimy.
2026-11-19, Czwartek, Rok A, II, Wspomnienie bł. Salomei, zakonnicy
Ap 5, 1-10
Czytanie z Apokalipsy Świętego Jana Apostoła<br><br>Ja, Jan, ujrzałem na prawej dłoni Zasiadającego na tronie księgę zapisaną wewnątrz i na odwrocie opieczętowaną siedmiu pieczęciami.<br><br>I ujrzałem potężnego anioła, obwieszczającego głosem donośnym: «Kto godzien jest otworzyć księgę i złamać jej pieczęcie?» A nie mógł nikt – na niebie ani na ziemi, ani pod ziemią – otworzyć księgi ani na nią patrzeć. A ja bardzo płakałem, że nie znalazł się nikt godny, by księgę otworzyć ani na nią patrzeć.<br><br>I mówi do mnie jeden ze Starców: «Przestań płakać! Oto zwyciężył Lew z pokolenia Judy, Odrośl Dawida, tak że otworzy księgę i siedem jej pieczęci».<br><br>I ujrzałem między tronem z czterema Istotami żyjącymi a kręgiem Starców stojącego Baranka, jakby zabitego, a miał siedem rogów i siedmioro oczu, którymi jest siedem Duchów Boga wysłanych na całą ziemię. On poszedł i z prawicy Zasiadającego na tronie wziął księgę. A kiedy wziął księgę, cztery Istoty żyjące i dwudziestu czterech Starców upadło przed Barankiem, każdy mając harfę i złote czasze pełne kadzideł, którymi są modlitwy świętych. I taką nową pieśń śpiewają: «Godzien jesteś wziąć księgę i jej pieczęcie otworzyć, bo zostałeś zabity i krwią Twoją nabyłeś dla Boga ludzi z każdego pokolenia, języka, ludu i narodu, i uczyniłeś ich Bogu naszemu królestwem i kapłanami, a będą królować na ziemi».
Ps 149 (148), 1b-2. 3-4. 5-6a i 9b (R.: por. Ap 5, 10)
Tyś nas uczynił kapłanami Boga <br>Albo: Alleluja<br><br>Śpiewajcie Panu pieśń nową, * <br>głoście Jego chwałę w zgromadzeniu świętych. <br>Niech się Izrael cieszy swoim Stwórcą, * <br>a synowie Syjonu radują swym Królem.<br><br>Tyś nas uczynił kapłanami Boga <br>Albo: Alleluja<br><br>Niech imię Jego czczą tańcem, * <br>niech grają Mu na bębnie i cytrze. <br>Bo Pan swój lud miłuje, * <br>pokornych wieńczy zwycięstwem.<br><br>Tyś nas uczynił kapłanami Boga <br>Albo: Alleluja<br><br>Niech święci cieszą się w chwale, * <br>niech się weselą przy uczcie niebieskiej. <br>Chwała Boża niech będzie w ich ustach; * <br>to jest chwałą wszystkich Jego świętych.<br><br>Tyś nas uczynił kapłanami Boga <br>Albo: Alleluja
Ps 95 (94), 8a. 7d
Alleluja, alleluja, alleluja<br><br>Nie zatwardzajcie dzisiaj serc waszych, <br>lecz słuchajcie głosu Pańskiego.<br><br>Alleluja, alleluja, alleluja
Łk 19, 41-44
Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza<br><br>Gdy Jezus był już blisko Jerozolimy, na widok miasta zapłakał nad nim i rzekł: «O gdybyś i ty poznało w ten dzień to, co służy pokojowi! Ale teraz zostało to zakryte przed twoimi oczami.<br><br>Bo przyjdą na ciebie dni, gdy twoi nieprzyjaciele otoczą cię wałem, oblegną cię i ścisną zewsząd. Powalą na ziemię ciebie i twoje dzieci z tobą, a nie zostawią w tobie kamienia na kamieniu za to, żeś nie rozpoznało czasu twojego nawiedzenia».
2026-11-20, Piątek, Rok A, II, Wspomnienie św. Rafała Kalinowskiego, prezbitera
Ap 10, 8-11
Czytanie z Apokalipsy Świętego Jana Apostoła<br><br>Ja, Jan, znów usłyszałem głos z nieba, jak zwracał się do mnie w słowach: «Idź, weź księgę otwartą w ręce anioła stojącego na morzu i na ziemi!»<br><br>Poszedłem więc do anioła, mówiąc mu, by dał mi książeczkę. I rzecze mi: «Weź i połknij ją, a napełni wnętrzności twe goryczą, lecz w ustach twych będzie słodka jak miód». I wziąłem książeczkę z ręki anioła, i połknąłem ją, a w ustach moich stała się słodka jak miód, gdy zaś ją spożyłem, goryczą napełniły się moje wnętrzności.<br><br>I mówią mi: «Trzeba ci znów prorokować o ludach, narodach, językach i o wielu królach».
Ps 119 (118), 14 i 24. 72 i 103. 111 i 131 (R.: por. 103)
Nad miód są słodsze Twoje przykazania<br><br>Więcej się cieszę z drogi wskazanej <br>przez Twe napomnienia * <br>niż z wszelkiego bogactwa. <br>Bo Twe napomnienia są moją rozkoszą, * <br>moimi doradcami Twoje ustawy.<br><br>Nad miód są słodsze Twoje przykazania<br><br>Prawo ust Twoich jest dla mnie lepsze * <br>niż tysiące sztuk złota i srebra. <br>Jak słodka jest Twoja mowa dla mego podniebienia, * <br>ponad miód słodsza dla ust moich.<br><br>Nad miód są słodsze Twoje przykazania<br><br>Napomnienia Twoje są moim dziedzictwem na wieki, * <br>bo są radością mojego serca. <br>Zaczerpnę powietrza otwartymi ustami, * <br>bo pragnę Twoich przykazań.<br><br>Nad miód są słodsze Twoje przykazania
J 10, 27
Alleluja, alleluja, alleluja<br><br>Moje owce słuchają mego głosu, <br>Ja znam je, a one idą za Mną.<br><br>Alleluja, alleluja, alleluja
Łk 19, 45-48
Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza<br><br>Jezus wszedł do świątyni i zaczął wyrzucać sprzedających w niej. Mówił do nich: «Napisane jest: „Mój dom będzie domem modlitwy”, a wy uczyniliście go jaskinią zbójców».<br><br>I nauczał codziennie w świątyni. Lecz arcykapłani i uczeni w Piśmie oraz przywódcy ludu czyhali na Jego życie. Tylko nie wiedzieli, co by mogli uczynić, cały lud bowiem słuchał Go z zapartym tchem.









.jpg)








