2026-04-10, Piątek, Rok A, II, Oktawa Wielkanocy
Dz 4, 1-12
Czytanie z Dziejów Apostolskich<br><br>Gdy Piotr i Jan przemawiali do ludu, po uzdrowieniu chromego, podeszli do nich kapłani i dowódca straży świątynnej oraz saduceusze oburzeni, że nauczają lud i głoszą zmartwychwstanie umarłych w Jezusie. Zatrzymali ich i oddali pod straż aż do następnego dnia, bo już był wieczór. A wielu z tych, którzy słyszeli naukę, uwierzyło. Liczba mężczyzn sięgała pięciu tysięcy.<br><br>Następnego dnia zebrali się ich przełożeni i starsi, i uczeni w Jeruzalem: arcykapłan Annasz, Kajfasz, Jan, Aleksander i ilu ich było z rodu arcykapłańskiego. Postawiwszy ich pośrodku, pytali: «Czyją mocą albo w czyim imieniu uczyniliście to?»<br><br>Wtedy Piotr napełniony Duchem Świętym powiedział do nich: «Przełożeni ludu i starsi! Jeżeli przesłuchujecie nas dzisiaj w sprawie dobrodziejstwa, dzięki któremu chory człowiek odzyskał zdrowie, to niech będzie wiadomo wam wszystkim i całemu ludowi Izraela, że w imię Jezusa Chrystusa Nazarejczyka – którego wy ukrzyżowaliście, a którego Bóg wskrzesił z martwych – że dzięki Niemu ten człowiek stanął przed wami zdrowy.<br><br>On jest kamieniem odrzuconym przez was budujących, tym, który stał się głowicą węgła. I nie ma w żadnym innym zbawienia, gdyż nie dano ludziom pod niebem żadnego innego imienia, przez które moglibyśmy być zbawieni».
Ps 118
Psalm (Ps 118 (117), 1b-2 i 4. 22-24. 25-27a (R.: por. 22))<br><br>Kamień wzgardzony stał się fundamentem<br>Albo: Alleluja<br><br>Dziękujcie Panu, bo jest dobry, *<br>bo Jego łaska trwa na wieki.<br>Niech dom Izraela głosi: †<br>«Jego łaska na wieki». *<br>Niech wyznawcy Pana głoszą: «Jego łaska na wieki».<br><br>Kamień wzgardzony stał się fundamentem<br>Albo: Alleluja<br><br>Kamień odrzucony przez budujących †<br>stał się kamieniem węgielnym. *<br>Stało się to przez Pana i cudem jest w naszych oczach.<br>Oto dzień, który Pan uczynił, *<br>radujmy się nim i weselmy.<br><br>Kamień wzgardzony stał się fundamentem<br>Albo: Alleluja<br><br>O Panie, Ty nas wybaw, *<br>pomyślność daj nam, o Panie!<br>Błogosławiony, który przybywa w imię Pańskie, †<br>błogosławimy wam z Pańskiego domu. *<br>Pan jest Bogiem i daje nam światło.<br><br>Kamień wzgardzony stał się fundamentem<br>Albo: Alleluja<br><br>Można odmawiać sekwencję: Niech w święto radosne Paschalnej Ofiary
Ps 118 (117), 24
Alleluja, alleluja, alleluja<br><br>Oto dzień, który Pan uczynił,<br>radujmy się nim i weselmy.<br><br>Alleluja, alleluja, alleluja
J 21, 1-14
Słowa Ewangelii według Świętego Jana<br><br>Jezus znowu ukazał się nad Jeziorem Tyberiadzkim. A ukazał się w ten sposób: Byli razem Szymon Piotr, Tomasz, zwany Didymos, Natanael z Kany Galilejskiej, synowie Zebedeusza oraz dwaj inni z Jego uczniów. Szymon Piotr powiedział do nich: «Idę łowić ryby». Odpowiedzieli mu: «Idziemy i my z tobą». Wyszli więc i wsiedli do łodzi, ale tej nocy nic nie ułowili.<br><br>A gdy ranek zaświtał, Jezus stanął na brzegu. Jednakże uczniowie nie wiedzieli, że to był Jezus.<br><br>A Jezus rzekł do nich: «Dzieci, macie coś do jedzenia?»<br><br>Odpowiedzieli Mu: «Nie».<br><br>On rzekł do nich: «Zarzućcie sieć po prawej stronie łodzi, a znajdziecie». Zarzucili więc i z powodu mnóstwa ryb nie mogli jej wyciągnąć.<br><br>Powiedział więc do Piotra ów uczeń, którego Jezus miłował: «To jest Pan!» Szymon Piotr, usłyszawszy, że to jest Pan, przywdział na siebie wierzchnią szatę – był bowiem prawie nagi – i rzucił się wpław do jeziora. Pozostali uczniowie przypłynęli łódką, ciągnąc za sobą sieć z rybami. Od brzegu bowiem nie było daleko – tylko około dwustu łokci.<br><br>A kiedy zeszli na ląd, ujrzeli rozłożone ognisko, a na nim ułożoną rybę oraz chleb. Rzekł do nich Jezus: «Przynieście jeszcze ryb, które teraz złowiliście». Poszedł Szymon Piotr i wyciągnął na brzeg sieć pełną wielkich ryb w liczbie stu pięćdziesięciu trzech. A pomimo tak wielkiej ilości sieć nie rozerwała się. Rzekł do nich Jezus: «Chodźcie, posilcie się!» Żaden z uczniów nie odważył się zadać Mu pytania: «Kto Ty jesteś?», bo wiedzieli, że to jest Pan. A Jezus przyszedł, wziął chleb i podał im – podobnie i rybę.<br><br>To już trzeci raz Jezus ukazał się uczniom od chwili, gdy zmartwychwstał.
2026-04-11, Sobota, Rok A, II, Oktawa Wielkanocy
Dz 4, 13-21
Czytanie z Dziejów Apostolskich<br><br>Przełożeni i starsi, i uczeni, widząc odwagę Piotra i Jana, a dowiedziawszy się, że są oni ludźmi nieuczonymi i prostymi, dziwili się. Rozpoznawali w nich też towarzyszy Jezusa. A widząc nadto, że stoi z nimi uzdrowiony człowiek, nie znajdowali odpowiedzi.<br><br>Kazali więc im wyjść z sali Sanhedrynu i naradzali się między sobą: «Co mamy zrobić z tymi ludźmi? Bo dokonali jawnego znaku, oczywistego dla wszystkich mieszkańców Jeruzalem. Przecież temu nie możemy zaprzeczyć. Aby jednak nie szerzyło się to wśród ludu, surowo zabrońmy im przemawiać do kogokolwiek w to imię!»<br><br>Przywołali ich potem i zakazali im w ogóle przemawiać i nauczać w imię Jezusa. Lecz Piotr i Jan odpowiedzieli: «Rozsądźcie, czy słuszne jest w oczach Bożych bardziej słuchać was niż Boga? Bo my nie możemy nie mówić tego, co widzieliśmy i słyszeliśmy».<br><br>Oni zaś ponowili groźby, a nie znajdując żadnej podstawy do wymierzenia im kary, wypuścili ich ze względu na lud, bo wszyscy wielbili Boga z powodu tego, co się stało.
Ps 118
Psalm (Ps 118 (117), 1bc i 14-15b. 16-18. 19-21 (R.: por. 21a))<br><br>Dziękuję, Panie, że mnie wysłuchałeś<br>Albo: Alleluja<br><br>Dziękujcie Panu, bo jest dobry, *<br>bo Jego łaska trwa na wieki.<br>Pan moją mocą i pieśnią, †<br>On stał się moim Zbawcą. *<br>Głosy radości z ocalenia w namiotach sprawiedliwych.<br><br>Dziękuję, Panie, że mnie wysłuchałeś<br>Albo: Alleluja<br><br>Prawica Pana wzniesiona wysoko, *<br>prawica Pańska moc okazała.<br>Nie umrę, ale żyć będę i głosić dzieła Pana. *<br>Ciężko mnie Pan ukarał, ale na śmierć nie wydał.<br><br>Dziękuję, Panie, że mnie wysłuchałeś<br>Albo: Alleluja<br><br>Otwórzcie mi bramy sprawiedliwości, †<br>wejdę przez nie i podziękuję Panu. *<br>Oto jest brama Pana, przez nią wejdą sprawiedliwi.<br>Dziękuję Tobie, że mnie wysłuchałeś *<br>i stałeś się moim Zbawcą.<br><br>Dziękuję, Panie, że mnie wysłuchałeś<br>Albo: Alleluja<br><br>Można odmawiać sekwencję: Niech w święto radosne Paschalnej Ofiary
Ps 118 (117), 24
Alleluja, alleluja, alleluja<br><br>Oto dzień, który Pan uczynił,<br>radujmy się nim i weselmy.<br><br>Alleluja, alleluja, alleluja
Mk 16, 9-15
Słowa Ewangelii według Świętego Marka<br><br>Po swym zmartwychwstaniu, wczesnym rankiem w pierwszy dzień tygodnia, Jezus ukazał się najpierw Marii Magdalenie, z której przedtem wyrzucił siedem złych duchów. Ona poszła i oznajmiła to Jego towarzyszom, pogrążonym w smutku i płaczącym. Ci jednak, słysząc, że żyje i że ona Go widziała, nie dali temu wiary.<br><br>Potem ukazał się w innej postaci dwom spośród nich na drodze, gdy szli do wsi. Oni powrócili i obwieścili pozostałym. Lecz im też nie uwierzyli.<br><br>W końcu ukazał się samym Jedenastu, gdy siedzieli za stołem, i wyrzucał im brak wiary oraz upór, że nie wierzyli tym, którzy widzieli Go zmartwychwstałego.<br><br>I rzekł do nich: «Idźcie na cały świat i głoście Ewangelię wszelkiemu stworzeniu!»
2026-04-12, Niedziela, Rok A, II, II niedziela wielkanocna (Niedziela Miłosierdzia Bożego)
Dz 2, 42-47
Czytanie z Dziejów Apostolskich<br><br>Uczniowie trwali w nauce apostołów i we wspólnocie, w łamaniu chleba i w modlitwach.<br><br>Bojaźń ogarniała każdego, gdyż apostołowie czynili wiele znaków i cudów. Ci wszyscy, którzy uwierzyli, przebywali razem i wszystko mieli wspólne. Sprzedawali majątki i dobra i rozdzielali je każdemu według potrzeby.<br><br>Codziennie trwali jednomyślnie w świątyni, a łamiąc chleb po domach, spożywali posiłek w radości i prostocie serca. Wielbili Boga, a cały lud odnosił się do nich życzliwie. Pan zaś przymnażał im codziennie tych, którzy dostępowali zbawienia.
Ps 118
Psalm (Ps 118 (117), 2-4. 13-15. 22-24 (R.: por. 1c))<br><br>Dziękujcie Panu, bo jest miłosierny<br>Albo: Alleluja<br><br>Niech dom Izraela głosi: «Jego łaska na wieki». *<br>Niech dom Aarona głosi: «Jego łaska na wieki».<br>Niech wyznawcy Pana głoszą: *<br>«Jego łaska na wieki».<br><br>Dziękujcie Panu, bo jest miłosierny<br>Albo: Alleluja<br><br>Abym upadł, uderzono mnie i pchnięto, †<br>lecz Pan mnie podtrzymał. *<br>Pan moją mocą i pieśnią, On stał się moim Zbawcą.<br>Głosy radości z ocalenia w namiotach sprawiedliwych: *<br>«Prawica Pańska moc okazała».<br><br>Dziękujcie Panu, bo jest miłosierny<br>Albo: Alleluja<br><br>Kamień odrzucony przez budujących †<br>stał się kamieniem węgielnym. *<br>Stało się to przez Pana i cudem jest w naszych oczach.<br>Oto dzień, który Pan uczynił, *<br>radujmy się nim i weselmy.<br><br>Dziękujcie Panu, bo jest miłosierny<br>Albo: Alleluja
1 P 1, 3-9
Czytanie z Pierwszego Listu Świętego Piotra Apostoła<br><br>Niech będzie błogosławiony Bóg i Ojciec Pana naszego, Jezusa Chrystusa. On w swoim wielkim miłosierdziu przez powstanie z martwych Jezusa Chrystusa na nowo zrodził nas do żywej nadziei: do dziedzictwa niezniszczalnego i niepokalanego, i niewiędnącego, które jest zachowane dla was w niebie. Wy bowiem jesteście przez wiarę strzeżeni mocą Bożą dla zbawienia, gotowego objawić się w czasie ostatecznym.<br><br>Dlatego radujcie się, choć teraz musicie doznać trochę smutku z powodu różnorodnych doświadczeń. Przez to wartość waszej wiary okaże się o wiele cenniejsza od niszczalnego złota, które przecież próbuje się w ogniu, na sławę, chwałę i cześć przy objawieniu Jezusa Chrystusa. Wy, choć nie widzieliście, miłujecie Go; wy w Niego teraz, choć nie widzicie, przecież wierzycie, a ucieszycie się radością niewymowną i pełną chwały wtedy, gdy osiągniecie cel waszej wiary – zbawienie dusz.<br><br>Można odmawiać sekwencję: Niech w święto radosne Paschalnej Ofiary
Por. J 20, 29
Alleluja, alleluja, alleluja<br><br>Uwierzyłeś, Tomaszu, bo Mnie ujrzałeś;<br>błogosławieni, którzy nie widzieli, a uwierzyli.<br><br>Alleluja, alleluja, alleluja
J 20, 19-31
Słowa Ewangelii według Świętego Jana<br><br>Wieczorem w dniu zmartwychwstania, tam gdzie przebywali uczniowie, choć drzwi były zamknięte z obawy przed Żydami, przyszedł Jezus, stanął pośrodku i rzekł do nich: «Pokój wam!» A to powiedziawszy, pokazał im ręce i bok. Uradowali się zatem uczniowie, ujrzawszy Pana.<br><br>A Jezus znowu rzekł do nich: «Pokój wam! Jak Ojciec Mnie posłał, tak i Ja was posyłam». Po tych słowach tchnął na nich i powiedział im: «Weźmijcie Ducha Świętego! Którym odpuścicie grzechy, są im odpuszczone, a którym zatrzymacie, są im zatrzymane».<br><br>Ale Tomasz, jeden z Dwunastu, zwany Didymos, nie był razem z nimi, kiedy przyszedł Jezus. Inni więc uczniowie mówili do niego: «Widzieliśmy Pana!»<br><br>Ale on rzekł do nich: «Jeżeli na rękach Jego nie zobaczę śladu gwoździ i nie włożę palca mego w miejsce gwoździ, i ręki mojej nie włożę w bok Jego, nie uwierzę».<br><br>A po ośmiu dniach, kiedy uczniowie Jego byli znowu wewnątrz domu i Tomasz z nimi, Jezus przyszedł, choć drzwi były zamknięte, stanął pośrodku i rzekł: «Pokój wam!» Następnie rzekł do Tomasza: «Podnieś tutaj swój palec i zobacz moje ręce. Podnieś rękę i włóż w mój bok, i nie bądź niedowiarkiem, lecz wierzącym».<br><br>Tomasz w odpowiedzi rzekł do Niego: «Pan mój i Bóg mój!»<br><br>Powiedział mu Jezus: «Uwierzyłeś dlatego, że Mnie ujrzałeś? Błogosławieni, którzy nie widzieli, a uwierzyli».<br><br>I wiele innych znaków, których nie zapisano w tej księdze, uczynił Jezus wobec uczniów. Te zaś zapisano, abyście wierzyli, że Jezus jest Mesjaszem, Synem Bożym, i abyście wierząc, mieli życie w imię Jego.
2026-04-13, Poniedziałek, Rok A, II, Dzień Powszedni albo św. Marcina I, papieża i męczennika
Dz 4, 23 - 31
Czytanie z Dziejów Apostolskich<br><br>Piotr i Jan, uwolnieni, przybyli do swoich i opowiedzieli, co do nich mówili arcykapłani i starsi. A ci, wysłuchawszy tego, wznieśli jednomyślnie głos do Boga i mówili:<br><br>«Wszechwładny Stwórco nieba i ziemi, i morza, i wszystkiego, co w nich istnieje, Ty przez Ducha Świętego powiedziałeś ustami sługi Twego, Dawida: „Dlaczego burzą się narody i ludy knują daremne spiski? Powstali królowie ziemi i książęta zeszli się razem przeciw Panu i przeciw Jego Pomazańcowi”.<br><br>Zeszli się bowiem rzeczywiście w tym mieście przeciw świętemu Słudze Twemu, Jezusowi, którego namaściłeś, Herod i Poncjusz Piłat z poganami i pokoleniami Izraela, aby uczynić to, co ręka Twoja i myśl zamierzyły.<br><br>A teraz spójrz, Panie, na ich groźby i daj sługom Twoim głosić słowo Twoje z całą odwagą, gdy Ty wyciągać będziesz swą rękę, aby uzdrawiać i dokonywać znaków i cudów przez imię świętego Sługi Twego, Jezusa».<br><br>Po tej ich modlitwie zadrżało miejsce, na którym byli zebrani; a wszyscy zostali napełnieni Duchem Świętym i głosili odważnie słowo Boże.
Ps 2
Ps 2, 1-2. 3-4. 5-6. 7-8 (R.: por. 12d)<br>Szczęśliwy człowiek, który ufa Panu<br>Albo: Alleluja<br><br>Dlaczego się burzą narody, *<br>czemu ludy żywią daremne zamysły?<br>Buntują się królowie ziemi †<br>i władcy wraz z nimi spiskują *<br>przeciw Panu i Jego Pomazańcowi.<br><br>Szczęśliwy człowiek, który ufa Panu<br>Albo: Alleluja<br><br>«Stargajmy ich pęta, *<br>a więzy precz odrzućmy od siebie!»<br>Śmieje się Ten, który mieszka w niebie, *<br>Pan się z nich naigrawa.<br><br>Szczęśliwy człowiek, który ufa Panu<br>Albo: Alleluja<br><br>A potem do nich mówi w gniewie swoim *<br>i w swej zapalczywości wzbudza w nich trwogę:<br>«Oto Ja ustanowiłem swego Króla *<br>na Syjonie, świętej górze mojej».<br><br>Szczęśliwy człowiek, który ufa Panu<br>Albo: Alleluja<br><br>Wyrok Pański ogłoszę: †<br>On rzekł do Mnie: «Ty jesteś moim Synem, *<br>Ja dzisiaj zrodziłem Ciebie.<br>Żądaj, a dam Ci w dziedzictwo narody *<br>i krańce ziemi w posiadanie Twoje».<br><br>Szczęśliwy człowiek, który ufa Panu<br>Albo: Alleluja
Kol 3, 1
Alleluja, alleluja, alleluja<br><br>Jeśli razem z Chrystusem powstaliście z martwych, szukajcie tego, co w górze,<br>gdzie przebywa Chrystus, zasiadający po prawicy Boga.<br><br>Alleluja, alleluja, alleluja
J 3, 1 - 8
Słowa Ewangelii według Świętego Jana<br><br>Był wśród faryzeuszów pewien człowiek, imieniem Nikodem, dostojnik żydowski. Ten przyszedł do Jezusa nocą i powiedział Mu: «Rabbi, wiemy, że od Boga przyszedłeś jako nauczyciel. Nikt bowiem nie mógłby czynić takich znaków, jakie Ty czynisz, gdyby Bóg nie był z nim».<br><br>W odpowiedzi rzekł do niego Jezus: «Zaprawdę, zaprawdę, powiadam ci, jeśli się ktoś nie narodzi powtórnie, nie może ujrzeć królestwa Bożego».<br><br>Nikodem powiedział do Niego: «Jakżeż może się człowiek narodzić, będąc starcem? Czyż może powtórnie wejść do łona swej matki i narodzić się?»<br><br>Jezus odpowiedział: «Zaprawdę, zaprawdę, powiadam ci, jeśli się ktoś nie narodzi z wody i z Ducha, nie może wejść do królestwa Bożego. To, co się z ciała narodziło, jest ciałem, a to, co się z Ducha narodziło, jest duchem. Nie dziw się, że powiedziałem ci: Trzeba wam się powtórnie narodzić. Wiatr wieje tam, gdzie chce, i szum jego słyszysz, lecz nie wiesz, skąd przychodzi i dokąd podąża. Tak jest z każdym, który narodził się z Ducha».
2026-04-14, Wtorek, Rok A, II, II tydzień po Wielkanocy
Dz 4, 32-37
Czytanie z Dziejów Apostolskich<br><br>Jeden duch i jedno serce ożywiały wszystkich, którzy uwierzyli. Żaden nie nazywał swoim tego, co posiadał, ale wszystko mieli wspólne. Apostołowie z wielką mocą świadczyli o zmartwychwstaniu Pana Jezusa, a wielka łaska spoczywała na wszystkich.<br><br>Nikt z nich nie cierpiał niedostatku, bo właściciele pól albo domów sprzedawali je i przynosili pieniądze uzyskane ze sprzedaży, i składali je u stóp apostołów. Każdemu też rozdzielano według potrzeby.<br><br>A Józef, nazwany przez apostołów Barnaba, to znaczy Syn Pocieszenia, lewita rodem z Cypru, sprzedał ziemię, którą posiadał, a pieniądze przyniósł i złożył u stóp apostołów.
Ps 93 (92), 1. 2 i 5 (R.: por. 1a)
Pan Bóg króluje, pełen majestatu<br><br>Pan króluje, oblókł się w majestat, * <br>Pan wdział potęgę i nią się przepasał. <br>Tak świat utwierdził, * <br>że się nie zachwieje.<br><br>Pan Bóg króluje, pełen majestatu<br><br>Twój tron niewzruszony na wieki, * <br>istniejesz od wieków, Boże. <br>Świadectwa Twoje bardzo godne są wiary; † <br>Twojemu domowi świętość przystoi * <br>po wszystkie dni, o Panie.<br><br>Pan Bóg króluje, pełen majestatu
J 3, 14b-15
Alleluja, alleluja, alleluja<br><br>Trzeba, by wywyższono Syna Człowieczego, <br>aby każdy, kto w Niego wierzy, miał życie wieczne.<br><br>Alleluja, alleluja, alleluja
J 3, 7b-15
Słowa Ewangelii według Świętego Jana<br><br>Jezus powiedział do Nikodema:<br><br>«Trzeba wam się powtórnie narodzić. Wiatr wieje tam, gdzie chce, i szum jego słyszysz, lecz nie wiesz, skąd przychodzi i dokąd podąża. Tak jest z każdym, który narodził się z Ducha».<br><br>Na to rzekł do Niego Nikodem: «Jakżeż to się może stać?»<br><br>Odpowiadając na to, rzekł mu Jezus: «Ty jesteś nauczycielem Izraela, a tego nie wiesz? Zaprawdę, zaprawdę, powiadam ci, że to mówimy, co wiemy, i o tym świadczymy, co widzieliśmy, a świadectwa naszego nie przyjmujecie. Jeżeli wam mówię o tym, co ziemskie, a nie wierzycie, to jakżeż uwierzycie temu, co wam powiem o sprawach niebieskich? I nikt nie wstąpił do nieba, oprócz Tego, który z nieba zstąpił – Syna Człowieczego.<br><br>A jak Mojżesz wywyższył węża na pustyni, tak trzeba, by wywyższono Syna Człowieczego, aby każdy, kto w Niego wierzy, miał życie wieczne».
2026-04-15, Środa, Rok A, II, II tydzień po Wielkanocy
Dz 5, 17-26
Czytanie z Dziejów Apostolskich<br><br>Arcykapłan i wszyscy jego zwolennicy, należący do stronnictwa saduceuszów, pełni zawiści, zatrzymali apostołów i wtrącili ich do publicznego więzienia.<br><br>Ale w nocy anioł Pański otworzył bramy więzienia i wyprowadziwszy ich, powiedział: «Idźcie i głoście w świątyni ludowi wszystkie słowa o tym życiu!» Usłuchawszy tego, weszli o świcie do świątyni i nauczali.<br><br>Tymczasem arcykapłan i jego stronnicy zwołali Sanhedryn i całą starszyznę synów Izraela. Posłali do więzienia, aby ich przyprowadzono. Lecz kiedy słudzy przyszli, nie znaleźli ich w więzieniu. Powrócili więc i oznajmili: «Znaleźliśmy więzienie bardzo starannie zamknięte i strażników stojących przed drzwiami. Po otwarciu jednak nie znaleźliśmy wewnątrz nikogo».<br><br>Kiedy dowódca straży świątynnej i arcykapłani usłyszeli te słowa, nie mogli pojąć, co się z tamtymi stało. Wtem nadszedł ktoś i oznajmił im: «Ci ludzie, których wtrąciliście do więzienia, znajdują się w świątyni i nauczają lud». Wtedy dowódca straży poszedł ze sługami i przyprowadził ich, ale bez użycia siły, bo obawiali się ludu, by ich samych nie ukamienował.
Ps 34
Ps 34 (33), 2-3. 4-5. 6-7. 8-9 (R.: por. 7a)<br><br>Biedak zawołał i Pan go wysłuchał <br>Albo: Alleluja<br><br>Będę błogosławił Pana po wieczne czasy, * <br>Jego chwała będzie zawsze na moich ustach. <br>Dusza moja chlubi się Panem, * <br>niech słyszą to pokorni i niech się weselą.<br><br>Biedak zawołał i Pan go wysłuchał <br>Albo: Alleluja<br><br>Wysławiajcie razem ze mną Pana, * <br>wspólnie wywyższajmy Jego imię. <br>Szukałem pomocy u Pana, a On mnie wysłuchał * <br>i wyzwolił od wszelkiej trwogi.<br><br>Biedak zawołał i Pan go wysłuchał <br>Albo: Alleluja<br><br>Spójrzcie na Niego, a rozpromienicie się radością, * <br>oblicza wasze nie zapłoną wstydem. <br>Oto zawołał biedak i Pan go usłyszał, * <br>i uwolnił od wszelkiego ucisku.<br><br>Biedak zawołał i Pan go wysłuchał <br>Albo: Alleluja<br><br>Anioł Pański otacza szańcem bogobojnych, * <br>aby ich ocalić. <br>Skosztujcie i zobaczcie, jak Pan jest dobry, * <br>szczęśliwy człowiek, który znajduje w Nim ucieczkę.<br><br>Biedak zawołał i Pan go wysłuchał <br>Albo: Alleluja
J 3, 16
Alleluja, alleluja, alleluja<br><br>Tak Bóg umiłował świat, że dał swojego Syna Jednorodzonego; <br>każdy, kto w Niego wierzy, ma życie wieczne.<br><br>Alleluja, alleluja, alleluja
J 3, 16-21
Słowa Ewangelii według Świętego Jana<br><br>Jezus powiedział do Nikodema:<br><br>«Tak Bóg umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne. Albowiem Bóg nie posłał swego Syna na świat po to, aby świat potępił, ale po to, by świat został przez Niego zbawiony. Kto wierzy w Niego, nie podlega potępieniu; a kto nie wierzy, już został potępiony, bo nie uwierzył w imię Jednorodzonego Syna Bożego.<br><br>A sąd polega na tym, że światło przyszło na świat, lecz ludzie bardziej umiłowali ciemność aniżeli światło: bo złe były ich uczynki. Każdy bowiem, kto źle czyni, nienawidzi światła i nie zbliża się do światła, aby jego uczynki nie zostały ujawnione. Kto spełnia wymagania prawdy, zbliża się do światła, aby się okazało, że jego uczynki zostały dokonane w Bogu».
2026-04-16, Czwartek, Rok A, II, II tydzień po Wielkanocy
Dz 5, 27-33
Czytanie z Dziejów Apostolskich<br><br>Gdy słudzy przyprowadzili apostołów, stawili ich przed Sanhedrynem, a arcykapłan zapytał: «Surowo wam zakazaliśmy nauczać w to imię, a oto napełniliście Jeruzalem waszą nauką i chcecie ściągnąć na nas odpowiedzialność za krew tego Człowieka?»<br><br>«Trzeba bardziej słuchać Boga niż ludzi – odpowiedział Piotr, a także apostołowie. Bóg naszych ojców wskrzesił Jezusa, którego wy straciliście, zawiesiwszy na drzewie. Bóg wywyższył Go na miejscu po prawicy swojej jako Władcę i Zbawiciela, aby zapewnić Izraelowi nawrócenie i odpuszczenie grzechów. Dajemy temu świadectwo my właśnie oraz Duch Święty, którego Bóg udzielił tym, którzy Mu są posłuszni».<br><br>Gdy to usłyszeli, wpadli w gniew i chcieli ich zabić.
Ps 34
Ps 34 (33), 2 i 9. 17-18. 19-20 (R.: por. 7a)<br><br>Biedak zawołał i Pan go wysłuchał <br>Albo: Alleluja<br><br>Będę błogosławił Pana po wieczne czasy, * <br>Jego chwała będzie zawsze na moich ustach. <br>Skosztujcie i zobaczcie, jak Pan jest dobry, * <br>szczęśliwy człowiek, który znajduje w Nim ucieczkę.<br><br>Biedak zawołał i Pan go wysłuchał <br>Albo: Alleluja<br><br>Pan zwraca swe oblicze przeciw zło czyniącym, * <br>by pamięć o nich wymazać z ziemi. <br>Pan słyszy wołających o pomoc * <br>i ratuje ich od wszelkiej udręki.<br><br>Biedak zawołał i Pan go wysłuchał <br>Albo: Alleluja<br><br>Pan jest blisko ludzi skruszonych w sercu, * <br>ocala upadłych na duchu. <br>Liczne są nieszczęścia, które cierpi sprawiedliwy, * <br>ale Pan go ze wszystkich wybawia.<br><br>Biedak zawołał i Pan go wysłuchał <br>Albo: Alleluja<br><br>Można odmawiać sekwencję: Niech w święto radosne Paschalnej Ofiary
J 20, 29
Alleluja, alleluja, alleluja<br><br>Uwierzyłeś, Tomaszu, bo Mnie ujrzałeś; <br>błogosławieni, którzy nie widzieli, a uwierzyli.<br><br>Alleluja, alleluja, alleluja
J 3, 31-36
Słowa Ewangelii według Świętego Jana<br><br>Kto przychodzi z wysoka, panuje nad wszystkim, a kto z ziemi pochodzi, należy do ziemi i po ziemsku przemawia. Kto z nieba przychodzi, Ten jest ponad wszystkim. Świadczy On o tym, co widział i słyszał, a świadectwa Jego nikt nie przyjmuje. Kto przyjął Jego świadectwo, wyraźnie potwierdził, że Bóg jest prawdomówny.<br><br>Ten bowiem, kogo Bóg posłał, mówi słowa Boże: a bez miary udziela mu Ducha. Ojciec miłuje Syna i wszystko oddał w Jego ręce. Kto wierzy w Syna, ma życie wieczne; kto zaś nie wierzy Synowi, nie ujrzy życia, lecz gniew Boży nad nim wisi.
.jpg)
